Sander Ritman ken ik via een opleiding die we beiden volgen. Daar inspireerde hij me en dus ben ik trots hem in mijn eerste Haagse salon te mogen ontvangen.
In zijn eigen woorden:
Hij… hij is een dromer. Vaak genoeg verdwaalt hij in zijn gedachten, en vragen de mensen zich af waar hij zich bevindt. Als ze hem dan wakker schudden, om hem weer deel te laten nemen aan het aardse leven, kijkt iedereen hem verbaasd aan. ‘Waar zat jij met je gedachten?’, vragen ze dan. Dan moet hij vaak lachen, en denkt hij : ‘Ik had ze graag een keer meegenomen naar de wereld van mijn ideeën, maar hoe in hemelsnaam?’. Hij ging opzoek, misschien niet eens bewust, maar zoeken deed hij. Hij ging op zoek naar een voertuig waarin hij de mensen mee kon nemen naar zijn wereld. Op een dag werd hij wakker, en had hij een idee. Hij schreef het op, een week later raapte hij alle moed die hij had bij elkaar en droeg het voor aan de mensen. Stil en verwonderd liet hij ze achter. Ze waren even in zijn wereld geweest. Ze begrepen niet precies wat ze daar allemaal zagen, maar dat het mooi was… Ja, daar waren velen het wel mee eens. Ze stonden even stil. Ruimte en tijd hadden even geen betekenis. Niet veel later, toen de tijd weer tikte en de ruimte om hun heen zich weer aan de mensen opdrong. Toen noemden ze hem een dichter. En de poëzie, ja, dat was zijn voertuig.
Veel beter is niet te omschrijven hoe Sander overkomt met zijn werk, op papier en op het podium.







06 17385526 | Copyright © 2010